Od wielu stuleci rozmaryn zajmuje delikatne, a zarazem głęboko znaczące miejsce w domach, ogrodach i rytuałach kulturowych na całym świecie. Jego smukłe, zielone igły i świeży aromat są cenione nie tylko w kuchni, ale także w tradycjach wykraczających daleko poza kuchnię. Ludzie od dawna postrzegają rozmaryn jako symbol jasności, siły, odnowy i pamięci. Ze względu na te skojarzenia, ma on znaczenie łączące praktyczne zastosowanie z duchową refleksją. Starożytne społeczeństwa wierzyły, że roślina ma właściwości ochronne. Wplatały go w codzienne rytuały, ceremonie i praktyki uzdrawiające, tworząc więź między rozmarynem a rytmem ludzkiego życia.
W regionach śródziemnomorskich rozmaryn rósł w pobliżu wejść do domów. Mieszkańcy wsi sadzili go z intencją, wierząc, że jego obecność odstraszy negatywne emocje i przyniesie spokój. Rzymianie palili rozmaryn w świątyniach, aby oczyścić święte miejsca. Egipcjanie włączali go do rytuałów przejścia i pamięci. W wielu częściach Europy rodziny wieszały gałązki rozmarynu w kuchniach i sypialniach, wierząc, że zioło strzeże domu i czci pamięć o bliskich, którzy odeszli. Te zwyczaje sprawiły, że rozmaryn stał się cichym symbolem uważności i pocieszenia. Wnosił mądrość natury do każdego domu, łącząc ludzi z długą tradycją rytuałów i odporności.
